Collateral Management: het spel verandert

Onder EMIR moeten handelende partijen initial margin gaan afstorten en gaat de variation margin uitsluitend nog in de vorm van cash. Dat betekent dat collateral management een belangrijkere rol gaat spelen om tegenpartijrisico’s terug te dringen. De inrichting van dat proces moet geïntegreerd worden in de governance en het beleggingsbeleid van pensioenfondsen.

27 October 2015
Monique Jager ›

Het tempo gaat omhoog,…..

Ook nu al hebben pensioenfondsen die derivaten afsluiten al te maken met collateral management. Maar onder bestaande Credit Support Annexes (CSA’s) wordt het collateral vaak op weekbasis uitgewisseld en gelden drempelbedragen waaronder geen collateral wordt uitgewisseld. Onder EMIR verandert dat. Voor geclearde transacties is de uitwisseling van collateral op dagbasis. De CCP kan zelfs meerdere keren per dag collateral callen. Verder zijn er geen drempelbedragen. De trend is dat ook in bilaterale CSA’s steeds meer het model van de CCP’s zal worden gebruikt voor collateral vereisten. Dus daar waar veel pensioenfondsen onder de bestaande CSA’s nog op weekbasis de derivatenposities waarderen gaat dat op dagbasis gebeuren. Daar waar collateral pas uitgewisseld hoeft te worden na het overschrijden van relatief hoge minimum transfer bedragen zal er vaker gestort of ontvangen worden.

…dus de besluitvorming moet sneller,….

Waar er dus sneller posities veranderen zal er sneller beslist moeten worden. Als er besluiten genomen moeten gaan worden zal de tijd waarin dat kan gebeuren beperkt zijn. Als er beleggingen verkocht moeten worden om cash vrij te maken om eventueel als onderpand te storten, dan moet het niet 4 weken duren tot de Beleggingscommissie weer bij elkaar is gekomen. Een dergelijk besluit moet binnen een paar dagen genomen worden.

…en ook de transformatie van cash moet sneller.

Het collateral voor de variation margin moet bovendien in cash worden voldaan. De behoefte aan cash om aan de margin verplichtingen te voldoen en de snelheid waarmee het collateral geleverd moet worden, betekent dat pensioenfondsen de positie voortdurend moeten monitoren. Daarnaast zullen ze een breed arsenaal aan liquiditeitsbronnen ter beschikking moeten hebben om zowel bij geleidelijke renteveranderingen als in situaties van stress steeds over voldoende cash te kunnen beschikken. Dit raakt niet alleen het collateral management, maar ook de inrichting van de beleggingsportefeuille. Is er toegang tot de bronnen van collateral op het moment dat u dat collateral ook daadwerkelijk nodig heeft, op de plek waar u dat collateral nodig heeft? Een voorbeeld is een portefeuille met staatsobligaties uit Nederland, Duitsland en ander hoogwaardig papier. Als het geen gesegregeerd mandaat is kunt u het papier niet gebruiken als onderpand, alleen door uittreden kan u de cash krijgen. En dat uittreden kost tijd.

Bent u er klaar voor?

Bij collateral management onder EMIR komt dus heel wat kijken. Hoe liggen de beslissingsbevoegdheden? Wie is verantwoordelijk voor de monitoring? Wat zijn de escalatieniveaus? Is liquiditeit en collateral al ingebed in het beleggingsbeleid? Kunt u snel genoeg handelen?

Een goede inrichting van het collateral management onder EMIR vraagt om integratie van het collateral management in de governance en het beleggingsbeleid van het pensioenfonds. Bent u er klaar voor?

 

Schrijf een reactie

U plaatst uw reactie door direct in te loggen met LinkedIn of met een van de andere socialmedia omgevingen.

Log in met om een comment te plaatsen